tag:blogger.com,1999:blog-17067692243276578852011-07-31T01:11:25.019-07:00Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.comBlogger181100tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-16579224174762863332009-07-27T07:12:00.000-07:002009-07-27T07:16:35.518-07:00จากหน้าที่แล้ว<br /><br />เห็นตัวเองว่า...<br />ต้องการการรับฟังอย่างมาก<br />ที่ๆเราจะสามารถระบายสิ่งที่อยู่ในใจได้อย่างเต็มที่<br />ที่ๆจะมีคนรับฟังเรา อย่างไม่เร่งเร้า ไม่ตัดสิน ไม่แนะนำ<br />เพี่ยงฟังอย่างลึกซึ้ง<br /><br />และเราก็อยากฟัง<br />เพื่อนๆหลายคนรอบตัวก็อยากพูด อยากฟัง<br /><br />งั้นจะรออะไร...<br />มาสร้า่งโอกาสกันเองมั้ย<br /><br />เสนอ...<br />"วันฟัง"<br />ที่ๆเราจะพลัดกันพูด และฟังกันอย่างลึกซึ้ง<br />ยามบ่ายสบายๆ ที่ร้านกาแฟสักแห่ง (หรือบ้านเราก็ได้ถ้าไม่ขี้เกียจเดินทางไกล)<br />ใครสนใจยกมือขึ้นนนนน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-1657922417476286333?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-37275265185993245922009-07-26T10:12:00.000-07:002009-07-26T10:26:10.281-07:00คืนนี้...<br />ทะเลาะกับพ่อ<br />ครั้งแรกในรอบหลายๆปี<br />เรา...เสียใจที่เขาไม่เคยรับฟังเรา<br />เขา...ไม่เคยรู้ ว่าไม่ได้ฟัง<br /><br />ได้เห็นตัวเอง...<br />หลากหลายสถานการณ์ กับหลายกลุ่มคน<br />เบื้องหลังการร้องไห้ ตีโพยตีพาย โวยวาย เกรี้ยวกราด เรียกร้องความสนใจด้วยวิธีต่างๆนาๆ<br />ความต้องการที่แท้จริงของเรา...คือการรับฟังอย่างแท้จริง<br /><br />เราต้องการคนที่ฟังเรา<br />โดยไม่ตัดสิน ไม่เร่งเร้า ไม่แนะนำ ไม่พูดแทรก ไม่ถาม ไม่เล่าเรื่องตัวเองแทน...<br />เป็นสิ่งที่เรารู้สึกขาด สิ่งที่เราโหยหา<br />แต่ไม่เคยได้ดั่งใจ <br />เพราะเราขอไม่เป็น<br /><br />กลัวเขาเสียเวลา<br />กลัวเขารำคาญ<br />กลัวเขาเบื่อ<br />กลัวที่สุด...ว่าเขาจะรักเราน้อยลง<br /><br />ยอมเป็นผู้ฟังด้านเดียว<br />ไม่พูด ไม่เล่า ไม่บอกเรื่องราวภายในที่เอ่อล้น<br />อยากได้การรับฟัง รำ่ร้องอยู่ลึกๆ<br />อยากให้คนรู้ อยากให้คนเข้าใจ<br />แต่ไม่กล้าบอกตรงๆ<br /><br />ถึงได้ชื่นชอบการไปเข้าร่วมการอบรม ที่ได้พูด ได้บอกเล่า ระบายความรู้สึก<br />ทุกครั้งที่พูดเรื่องสายธารชีวิต เรื่องการรับฟังอย่างลึกซึ้ง<br />โหยหาอยู่ลึกๆภายใน<br /><br />เพิ่งเข้าใจ<br />เพิ่งเห็นตัวเองชัดๆ<br /><br />แล้วจะทำไงดี...<br />ร้องขอตรงนี้ก่อนได้มั้ย<br /><br /><br /><br />ใครก็ได้...<br /><br /><br /><br /><br />ช่วยฟังชั้นที<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-3727526518599324592?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-39883115691880766082009-07-18T06:28:00.000-07:002009-07-18T06:39:27.023-07:00To see a World in a Grain of Sand<br />And a Heaven in a Wild Flower, <br />Hold Infinity in the palm of your hand<br />And Eternity in an hour.<br /><br />เพื่อเห็นโลกในเม็ดทราย<br />และสรวงสวรรค์ในดอกไม้ป่า<br />จงวางความเป็นอนันต์ไว้บนฝ่ามือ<br />และความเป็นนิรันดร์ไว้ในโมงยาม<br /><br />William Blake<br /><br /><br />บทกลอนที่ติดตรึงใจ กลับมาเยือนอีกที<br />หลังปกหนังสือ "ควอนตัม กับ ดอกบัว"<br />ของขวัญจาก ศูนย์จตปญ<br /><br />ขอบคุณค่ะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-3988311569188076608?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-5927630596537474552009-06-25T09:09:00.000-07:002009-06-25T09:22:32.423-07:00"มองหาคนข้างกาย ลองถามเขาบ้างไหม ทุกคนรู้สึกเหงาเท่าๆกัน<br />อยากให้โลกเห็นใจ อยากให้คนสงสาร ทุกคนก็ต้องการเหมือนๆกัน<br />โอ้ใครหนอใครช่างทำเธอให้ น้ำตาหล่นไหลหลั่งริน..."<br /><br />นั่นสินะ<br />ใครกันที่ทำ...<br />จะมีใครนอกจากตัวเราเอง<br /><br /><br />เราเหงา ก็เพราะเราโดดเดี่ยวตัวเอง<br />อยากให้คนสนใจ แต่เราเคยสนใจคนอื่นเท่าไหร่กัน<br /><br />เรามองเห็นแต่ตัวเอง<br />ความเหงาของเรา<br />ความทุกข์ของเรา<br />ความเจ็บปวดของเรา<br />เห็นเพียงความจริงของเรา เท่าที่เราอยากเห็น<br />แล้วก็ขุดหลุมฝังตัวเองให้จมความเศร้าไปเรื่อยๆ<br />ไม่เคยมองคนอื่นเลย<br />ช่างเอาแต่ใจตัวเองจริงๆ<br /><br />ได้เห็นความเป็นคนไม่น่ารักของตัวเรา<br />เจ็บปวด...<br />น้ำตาไหลริน เหมือนจะไม่มีวันหมด<br /><br /><br />ขอบคุณพี่เล็ก วี คุง สำหรับเสียงสะท้อนอย่างจริงใจ<br />และเสียงเพลงที่อ่อนโยน<br />ณ พลังกลุ่มแปลน กาญจนบุรี<br />กลางเดือน มิถุนายน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-592763059653747455?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-58358231722731176062009-06-24T19:31:00.000-07:002009-06-24T19:36:09.159-07:00ช่วงที่ผ่านมารู้สึกเหนื่อย โกรธ เป็นทุกข์<br />ใจว้าวุ่น ปั่นป่วน<br />เรื่องราวมากมายที่เคยคิดว่าทนได้ เก็บกักไว้ได้ มันทะลักออกมาจนปั่นป่วนไปหมด...<br />ยิ่งภาวนายิ่งป่วน...ยิ่งแย่<br /><br />เมื่อคืน...ได้ฟังความทุกข์ของเพื่อนรักอย่างลึกซึ้ง ยาวนาน <br />รับรู้ถึงความเจ็บปวดของเพื่อน<br />ช่วยอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงรับรู้ และอยู่กับเขา<br />น่าแปลกที่ทำให้ลืมทุกข์ของเราไปเอง<br /> <br />เช้านี้...ตื่นมารู้สึกใจอุ่นๆ นวลๆ สงบลงได้...<br /><br />การมีเพื่อนร่วมทุกข์ และรับรู้ว่าเราไม่ได้โดดเดี่ยวบนโลกใบนี้<br />listening/empathy therapy ใช้ได้เลยทีเดียว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-5835823172273117606?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-26908595612883089692009-01-11T01:42:00.001-08:002009-01-11T01:42:58.360-08:00นั่งเฉยๆ กับเนื้อกับตัว<br />ความหวั่นกลัวชัดเจนขึ้น<br />แสดงตนให้รับรู้ ไม่หลบซ่อนอีกต่อไป<br />เมื่อรับรู้ และยอมรับได้<br />จะค่อยๆจางคลายหายไปเอง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-2690859561288308969?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-90037473311958841672009-01-05T07:29:00.000-08:002009-01-05T07:38:51.910-08:00วันนี้เหงา<br />ท่ามกลางผู้คน หมู่มิตร เสียงหัวเราะ บรยากาศสนุกสนาน<br /><br />เรายังคงเหงา<br />เหมือนมีเราเพียงคนเดียวบนโลกแห่งนี้ ในจักรวาลนี้...<br /><br />การเดินทางภายในที่ไม่สามารถบอกเล่าให้ใครรู้ได้<br />เพราะแม้แต่ตัวเราก็ยังไม่เข้าใจ<br />หรือถึงรู้แล้ว ก็ไม่สามารถสื่อสารได้<br />การคาดหวังให้มีคนเข้าใจเรา จึงเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้<br /><br />ก็ยังคงหวัง<br />แต่ก็ไม่กล้าร้องขอ<br /><br /><br />คงกลัว...เหงากว่าเดิม<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">...อยากมีใครสักคน เคียงข้างในคืนเหน็บหนาว<br />แตะที่ไหล่เบาๆให้พออุ่นใจ<br />ไม่ต้องมีคำพูดสักคำ แค่กอดชั้นไว้...</span><br /><br /><br /><br />เหงา<br />...<br />...<br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-9003747331195884167?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-90317371675835829302008-12-06T04:34:00.000-08:002008-12-06T04:36:34.784-08:00การสอนไม่ใช่เพียงการบอกเล่า หรือนำพา<br /><br />พี่หริ่งไม่ได้เพียงสอนทักษะ<br />แต่ <span style="font-weight:bold;">เป็นให้ดู - อยู่ให้เห็น</span><br />การสังเกต รับรู้ความรู้สึก และแปลความต้องการ ของผู้เข้าร่วมที่ต่อว่ากระบวนการ<br />แล้วทบทวนย้อนกลับ เพื่อสอบถามเขาว่าเข้าใจถูกต้องไหม<br />ให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าเรา <span style="font-weight:bold;">รับรู้ – เข้าใจ - ยอมรับ</span> ตัวตนของเขา <br />หน้าที่ของผู้นำกระบวนการคือการสื่อสารสิ่งเหล่านี้ให้กลุ่มรับรู้และยอมรับด้วย <br />แล้วถามต่อไปว่ามีใครรู้สึกเช่นนี้ด้วย และจะช่วยกันปรับยังไงให้ทุกคนพอใจ<br /><br /><span style="font-weight:bold;">“เราให้คุณค่ากับความต้องการของทุกคนเท่าเทียมกัน”</span><br />หลักการพื้นฐานของการสื่อสารอย่างสันติ<br />ตัวอย่างจากชีวิตจริง<br /><br /><br />การอบรม – สื่อสารอย่างสันติขั้นกลาง<br />เรือนร้อยฉนำ<br />5-7 ธันวา 51<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-9031737167583582930?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-2982438061568587122008-11-30T19:31:00.000-08:002008-11-30T19:36:22.553-08:00“คลี่คลายความขัดแย้งด้วยสันติวิธี”<br />(หรือประมาณนี้)<br /><br />เป็นคอร์สที่เราไม่เคยเข้า<br />เป็นเรื่องที่ไม่คุ้น และชอบหลีกหนี<br />อ่านสรุปอบรมครั้งก่อนๆ ก็เป็นตัวหนังสือที่ลอยผ่านไป...ไม่ซึมซาบสักนิด<br />แถมด้วยการป่วย เป็นไข้ เจ็บคอ ปวดท้อง<br />เลยขอเป็นคนบันทึกอย่างเดียว<br />คิดถูกมากๆๆๆ<br /><br />เป็นการอบรมที่เนื้อหามากมาย <br />ซับซ้อน ท้าทาย<br />และเช่นเคย...สุดท้ายก็ต้องกลับมาดูตัวเอง เข้าใจตัวเอง คลี่คลายตัวเอง<br />เหมือนว่าปัญหาแทบทุกอย่างที่เจอ สุดท้ายก็ต้องกลับมาแก้ที่ตัวเอง<br /><br />ขอบคุณพี่ๆผู้เข้าร่วมทุกคน ที่เป็นครูช่วยสอนบทเรียนที่มีชีวิตให้เรา<br />เคยได้ยินมาหลายครั้ง ว่าจริงๆแล้วผู้เรียนเป็นผู้สอนมากกว่ากระบวนกร<br />เพิ่งรู้สึกจริงๆครั้งนี้แหละ<br /><br />ก่อนกลับ...ปิดวง <br />พูดความในใจ<br />ฟังผู้คนพูดถึงสิ่งที่ได้เรียนรู้ ความประทับใจ และแรงบันดาลใจไปทำสิ่งดีๆต่อ<br />เหมือนเป็นช่วง “รับค่าตอบแทน”<br />เงินที่ได้เป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงชีวิต ให้เรายังอยู่ได้<br />แต่คำพูดเหล่านี้แหละ คือสิ่งตอบแทน <span style="font-weight:bold;">เป็นรางวัลที่แท้จริง</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-298243806156858712?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-3785715558278125172008-11-20T07:20:00.000-08:002008-11-20T07:24:45.237-08:00เมื่อมีพบ ก็ต้องมีจาก<br />คำเก่าๆที่จริงเสมอ<br /><br />เรามาขอร่วมงาน TOT จิตตปัญญารอบนี้ <br />ด้วยความรู้สึกว่าอยากทำอะไรซักอย่างให้ได้ยังอยู่ในเครือข่ายนี้<br />อยากอยู่ แต่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้ <br />ยังไม่แก่หล้าพอที่จะเป็นกระบวนกรเต็มที่...ขอมาช่วยเป็นคนบันทึกละกัน<br /><br />ตลอดการเดินทาง<br />มีทั้ง ตื่นตาตื่นใจ สนุก เบื่อ ง่วง เหงา ซาบซึ้ง<br />หลายครั้งที่รู้สึกเป็นคนนอก ท่ามกลางกลุ่มคนที่ผูกพันกันมากขึ้นๆ<br /><br />วันสุดท้าย <br />กิจกรรมแรกของวันที่เชื้อเชิญให้ผู้เข้าร่วมมากอดกัน<br />เราเป็นผู้สังเกตการณ์...ที่วางตัวไม่ถูก<br />จนน้าติ๋มเข้ามาสวมกอดเราอย่างแนบแน่น<br />และอีกหลายๆคนที่ตามมา<br /><br />จนท้ายสุดของการร่ำลา<br />ที่ทำให้เรารู้ว่า เราก็เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนี้ ในแบบที่เราเป็น<br />มิตรภาพอุ่นๆ ที่ทำให้มีน้ำตาอีกครั้ง<br />กอดสุดท้ายของพี่น้อง กับคำพูดเพียงว่า...อยากร้องก็ร้องไปเถอะ<br /><br />พี่เล็กบอกว่า...<br />เมื่อเราเดินจากที่นี้ไป<br />สิ่งที่เหลือไว้มีเพียงความเหงา<br /><br />หลังเดินออกจากห้องนั้น<br />ก็ไปค่ายต่อที่เพชรบุรี<br />วันนี้กลับถึงบ้าน...ความเหงาถึงเพิ่งมาทักทาย<br /><br />อุ่นๆใจดีเหมือนกันนะ<br />เพราะความเหงา ทำให้รู้ว่าเราเคยได้สัมผัสรัก<br />และมีคนให้เราคิดถึง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-378571555827812517?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-91564104239041465522008-11-13T06:48:00.001-08:002008-11-13T06:48:42.131-08:00ขอลอย...ความคลางแคลงสงสัย<br />ทั้งในความรักต่อตัวเอง ต่อผู้อื่น และที่ผู้อื่นมีต่อเรา<br /><br />ขอให้มีความเชื่อมั่นในความรักที่ไร้เงื่อนไข<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-9156410423904146552?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-14689510947226347232008-11-10T21:09:00.000-08:002008-11-10T21:10:14.147-08:00ลมหนาวแรก<br />ภูเขามืด จันทร์สว่าง<br />มิตรภาพอุ่น<br /><br />ลมหนาวมาถึงแล้ว<br />กับการจัดอบรมมาราธอนให้คณะนิติ ม.น. พิษณุโลก<br />เริ่มจากนิสิตปีหนี่ง 3 รุ่น<br />ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย จบด้วยรอบอาจารย์ + เจ้าหน้าที่<br />เด็กรุ่นนี้เป็นเด็กประหลาดที่สุดที่เคยเจอมา<br />เข้าใจตัวเอง มีน้ำใจ ช่วยเหลือกัน และมีความซื่อตรงอย่างไม่น่าเชื่อ<br />(เล่นเกมส์ผิดกติกาไปนิดเดียว ก็เตือนกันเอง เริ่มใหม่ทั้งที่เราไม่ต้องบอก)<br />น่าปลื้มใจแทนผู้คนที่ช่วยหล่อหลอมให้พวกเขาเป็นแบบนี้<br /><br />รอบอาจารย์ + เจ้าหน้าที่<br />มีเสน่ห์ไปอีกแบบ<br />ได้เห็นคนที่ใส่ใจกันมากมาย แต่มีอะไรไม่รู้มาทำให้ไม่เข้าใจกัน ได้หันหน้าเข้าหากัน<br />ได้เห็นคนกอดกัน...เปิดใจ...มีน้ำตา<br />มิตรภาพสวยงามจัง<br />และแอบรู้สึกว่าอาจารย์คณะนี้แต่ละคนมีคาแรคเตอร์ดีเนอะ<br />เหมือนตัวการ์ตูน<br />เรียนที่นี่คงสนุก<br /><br />ขอบคุณ...<br />น้องๆนิสิตที่เปิดใจเรียนรู้ เติมพลังแห่งความไร้เดียงสา และช่วยยืนยันว่าความดีงามยังคงอยู่ในตัวคน<br />คณะอาจารย์และเจ้าหน้าที่ กับการให้โอกาสเปิดรับ ความซื่อตรงที่สื่อออกมา และเสียงหัวเราะ <br />พี่เจน พี่เล็ก วี กานต์ กับการต้อนรับ ดูแลที่อบอุ่น<br />แนน เก๋ ที่ร่วมเดินทาง และอ้อมกอดที่ทำให้รู้ว่ายังมีคนที่รักเราเสมอ<br /><br /><br />ลมลูบไล้<br />กายตื่น ใจตื่น<br />เห็นความงามคนรอบตัว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-1468951094722634723?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-4985800842701567422008-10-17T02:03:00.001-07:002008-10-17T02:03:34.114-07:00<p>ใจหวิว หวิว....</p> <p>บางทีก็เต้นแรงจนสะท้านไปทั้งตัว</p> <p>บางทีก็เว้นจังหวะไปนาน เหมือนหยุดไปชั่วขณะ</p> <p><br /></p> <p>เช้่านี้ทุกอย่างดูเปลี่ยนไป...</p> <p>หนังสือที่หัวเตียง</p> <p>ต้นไม้หน้าบ้าน</p> <p>เพลง</p> <p>แม้แต่เค้กชอคโกแลต...ก็ไม่เหมือนเดิม</p> <p><br /></p> <p>วันนี้เป็นวันที่เรา</p> <p>กล้าเปลี่ยนแปลงในสิ่งที่เราทำได้</p> <p>และควรทำมานานแล้ว</p> <p><br /></p> <p>พยายามตามรู้ความรู้สึกมากมายที่เกิดขึ้น</p> <p>เหมือนโตขึ้นมาก เพียงข้ามคืน</p> <p><br /></p><p><br /></p> <p></p><p>ดูแลตัวเองด้วยนะ</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-498580084270156742?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-51880943678164029582008-10-08T20:07:00.000-07:002008-10-08T20:27:22.752-07:00<p>วันที่ 8 ตุลาคม 2551....ควรค่าแก่การบันทึกอย่างยิ่ง</p><p><br /></p><p>เริ่มต้นแต่เช้าตรู่ด้วยด่านสุดท้ายของภาระกิจทำหมันมา ที่ยาวนานกว่า 3 เดือน<br /></p><p>พาเต้าฮวย (สมาชิกหมาแห่ง YIY) ไปตัดไหมที่โรงบาลสัตส์ เกษตร</p><p><br /></p><p>เหนื่อยจัด + ดีใจมากที่ภาระกิจสำเร็จ + หิว </p><p>จึงไปฉลองมื้อใหญ่ที่ฟูจิเซ็นทรัลลาดพร้าว</p><p>ตามด้วยการมองหา notebook ตัวใหม่...ไถลไปนิดๆ</p><p><br /></p><p>มาถึงวายไอวายบ่ายๆ</p><p>ทำงาน...ทำงาน...ทำงาน</p><p><br /></p><p>ยามเย็นไปฟังเรื่อง "ชัมบาลา" และนั่งภาวนาร่วมกันนิดหน่อย<br /></p><p>The Shambhala Legend of Enlightened Society:<br /><b>Words of Wisdom for a World at War</b><br />With Richard Reoch<br />Wednesday October 8th, 2008<br />7:00 pm to 9:00 pm<br />ซอยไผ่สิงโต ข้างศูนย์สิริกิตย์</p><p>คุยเรื่อง compassion vs. agression </p><p>ความท้าทายของการดำรงอยู่กับสถานการณ์ความรุนแรง</p><p><br /></p><p>อาหารเย็นแถวสีลมกับ นะผุย-นายตั้ม-ดง (เพื่อนตั้มผู้โด่งดัง)</p><p>คุยเรื่องความกดดันชีวิตชาวกรุง &amp; มนุษย์เงินเดือน</p><p><br /></p><p>ระหว่างทางกลับบ้าน...คุณน้องชายโทรมาบอกว่าร้องเพลงที่ร้านเสร็จแล้วกลับด้วยกันป่าว</p><p>ก็เลยหาที่นั่งรอ</p><p>จบลงที่ Budda Bar...โต๊ะหน้าเวที คืนเพลงร๊อค</p><p><br /></p><p>ถึงบ้าน (ซะที)</p><p>พี่สาวบอกว่าต้องการความช่วยเหลือจากคนมีรถ ณ ราชดำเนิน</p><p>เตรียมการช่วยเหลือคนป่วย</p><p>รู้สึกครั้งนี้ไม่ไปไม่ได้</p><p>ออกจากบ้าน (ปทุมธานี) กับน้องชายอีกครั้ง</p><p><br /></p><p>เฝ้าๆ รอๆ </p><p>โชคดีมิเกิดอะไร</p><p>จบภาระกิจด้วยข้าวต้มวัดบวรแสนอร่อย</p><p><br /></p><p>กลับถึงบ้านพี่สาว</p><p>ล้มตัวลงนอน</p><p>เวลาเดียวกับที่ตื่นเมื่อเช้า</p><p>เหอๆๆๆ</p><p><br /></p><p>จบวันที่หลากหลาย</p><p>กับการตามดูหลายหลากจังหวะของหัวใจ</p><p><br /></p><p><br /></p><p>ความรุนแรง ต้องไม่ถูกตอบโต้ด้วยความรุนแรง</p>ทั้งกาย วาจา ใจ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-5188094367816402958?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-16553052724683554372008-10-07T04:44:00.000-07:002008-10-07T04:45:20.548-07:00<p>เริ่มเช้าวันใหม่</p><p>ด้วยกาแฟหอมๆ</p><p>กับบราวนี่แมคคาดาเมียนุ่มๆ</p><p><br /></p><p>วันนี้ต้องเป็นวันที่ดีแน่ๆเลย</p><p><br /></p><p><br /></p>อรุณสวัสดิ์ค่ะ :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-1655305272468355437?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-79608782071059693272008-09-16T10:37:00.000-07:002008-09-16T10:38:08.428-07:00อย่าให้ใครเขาเป็นจ้าวชีวิตเธอ นะคนดี<br />เพราะเธอเกิดมาบนโลกอันเสรี...<br />.<br />จริงเหรอ<br />.<br />เราอยู่บนโลกที่เสรีได้.....<br />เราไม่ให้ใครมาควบคุมชีวิตเราได้....<br />???<br />.<br />แล้วทำไมทำไม่ได้ซะที<br />.<br />...................<br />.<br />ไปเจอข้อความเก่าๆในบันทึกจากการพูดคุยกับอ.น้อย - พี่สาวแสนรัก<br />“การรักคนที่น่ารักนั้นไม่ยาก<br />แต่การรักคนที่ทำตัวไม่น่ารัก<br />คนที่ทำร้ายเรา<br />หรือแม้แต่เมื่อเขาผลักไสความรักของเรา<br />ความรักที่ให้จนเจ็บนี้<br />ถึงจะเป็นรักที่ไม่มีเงื่อนไขอย่างแท้จริง<br />.......ด้วยรักจนหัวใจสลาย และยังฟื้นขึ้นมารักใหม่ได้อีกครั้ง”<br />.<br />ความรักแบบนี้<br />ที่เราเคยเชื่อถือ ยึดมั่นมาตลอด<br />ดีจริงๆแล้วหรือ<br />.<br />หรือมันทำเราเป็นคนแสนดี<br />และทำให้คนที่เรารัก รู้สึกว่าเขาเป็นคนเลวมากขึ้นกว่าเดิม<br />.<br />(ความรู้สึกจากการนอนดูหนังเรื่อง Memory of Mutsuko กับน้องแนน)<br />.<br />พระเจ้าคือความรัก ========== ความรักคือพระเจ้า ?<br />.<br />เหรอ????<br />.<br />……………………….<br />.<br />แล้วตัวเราล่ะ<br />อยู่ที่ไหนกัน<br />.<br />.<br />หายใจไม่ออก<br />ช่วยด้วย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-7960878207105969327?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-8823605881338643472008-09-12T02:19:00.000-07:002008-09-12T02:20:24.186-07:00ในวันที่มันเดียวดาย<br />มองไปเห็นผู้คน<br />เดินชน เดินวนกันไป ในทุกๆวัน<br />มองดูผู้คนเดินเคียง<br />บางคนเดินคล้องแขนกัน<br />เห็นรักมากมาย<br />.<br />วันเงียบเหงา<br />ในวันที่มีแต่เรา<br />ไม่เหมือนอย่างเขา<br />ก็เราไม่มีใคร<br />.<br />จะมีไหมวันที่เจอใครซักคน<br />คนที่เขามีรัก ให้ชั้นรัก…รักจนหมดใจ<br />จะมีไหม ซักวันจะเจอใช่ไหม<br />คนที่ให้ชั้นรัก เขาอยู่ไหน เขาเป็นใคร…เมื่อไหร่จะเจอ<br />.<br />ในวันที่มันเดียวดาย<br />ใจกลับไม่เงียบงัน<br />โดดเดี่ยวอยู่ในคืนวัน ชั้นได้ยินอยู่<br />เพลงแห่งความหงาในใจ<br />จะมีใครไหมที่รู้<br />ได้ยินเหมือนกัน<br /><br />วันเงียบเหงา ในวันที่มีแต่เรา<br />ไม่เหมือนอย่างเขา…ก็เราไม่มีใคร<br />.<br />จะมีไหมวันที่เจอใครซักคน<br />คนที่เขามีรัก ให้ชั้นรัก…รักจนหมดใจ<br />จะมีไหม ซักวันจะเจอใช่ไหม<br />คนที่ให้ชั้นรัก เขาอยู่ไหน เขาเป็นใคร…เขาคือใตร<br />.<br />เวลายังเดินอย่างช้าๆ ค่อยๆเดินไป<br />จนกว่าจะเจอ จะได้พบ<br />พบใคร<br />.<br />………….<br />.<br />เพลงของคุณน้องชาย<br />ที่โดนใจพอดีกับวาระนี้<br />.<br />เหงา แต่อบอุ่น<br />เศร้า แต่มีความสุข<br />.<br />รอคอย<br />อย่างมีความหวัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-882360588133864347?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1706769224327657885.post-80479646966782351892008-08-04T07:01:00.000-07:002008-09-12T02:23:15.181-07:00<span style="font-family:arial;"><span style="font-family:courier new;"></span>ถ้าคุณได้เข้ามาที่นี่ โดยไม่ได้บังเอิญหลงมา<br />แปลว่าคุณเป็นเพื่อนคนสำคัญของเรา<br /><br /><br />บ้านเดิม<br />http://blog.deksiam.com/au/<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1706769224327657885-8047964696678235189?l=nash-world.blogspot.com' alt='' /></div>Auhttp://www.blogger.com/profile/07188429811627203757noreply@blogger.com2