ใจหวิว หวิว....
บางทีก็เต้นแรงจนสะท้านไปทั้งตัว
บางทีก็เว้นจังหวะไปนาน เหมือนหยุดไปชั่วขณะ
เช้่านี้ทุกอย่างดูเปลี่ยนไป...
หนังสือที่หัวเตียง
ต้นไม้หน้าบ้าน
เพลง
แม้แต่เค้กชอคโกแลต...ก็ไม่เหมือนเดิม
วันนี้เป็นวันที่เรา
กล้าเปลี่ยนแปลงในสิ่งที่เราทำได้
และควรทำมานานแล้ว
พยายามตามรู้ความรู้สึกมากมายที่เกิดขึ้น
เหมือนโตขึ้นมาก เพียงข้ามคืน
ดูแลตัวเองด้วยนะ
วันที่ 8 ตุลาคม 2551....ควรค่าแก่การบันทึกอย่างยิ่ง
เริ่มต้นแต่เช้าตรู่ด้วยด่านสุดท้ายของภาระกิจทำหมันมา ที่ยาวนานกว่า 3 เดือน
พาเต้าฮวย (สมาชิกหมาแห่ง YIY) ไปตัดไหมที่โรงบาลสัตส์ เกษตร
เหนื่อยจัด + ดีใจมากที่ภาระกิจสำเร็จ + หิว
จึงไปฉลองมื้อใหญ่ที่ฟูจิเซ็นทรัลลาดพร้าว
ตามด้วยการมองหา notebook ตัวใหม่...ไถลไปนิดๆ
มาถึงวายไอวายบ่ายๆ
ทำงาน...ทำงาน...ทำงาน
ยามเย็นไปฟังเรื่อง "ชัมบาลา" และนั่งภาวนาร่วมกันนิดหน่อย
The Shambhala Legend of Enlightened Society:
Words of Wisdom for a World at War
With Richard Reoch
Wednesday October 8th, 2008
7:00 pm to 9:00 pm
ซอยไผ่สิงโต ข้างศูนย์สิริกิตย์
คุยเรื่อง compassion vs. agression
ความท้าทายของการดำรงอยู่กับสถานการณ์ความรุนแรง
อาหารเย็นแถวสีลมกับ นะผุย-นายตั้ม-ดง (เพื่อนตั้มผู้โด่งดัง)
คุยเรื่องความกดดันชีวิตชาวกรุง & มนุษย์เงินเดือน
ระหว่างทางกลับบ้าน...คุณน้องชายโทรมาบอกว่าร้องเพลงที่ร้านเสร็จแล้วกลับด้วยกันป่าว
ก็เลยหาที่นั่งรอ
จบลงที่ Budda Bar...โต๊ะหน้าเวที คืนเพลงร๊อค
ถึงบ้าน (ซะที)
พี่สาวบอกว่าต้องการความช่วยเหลือจากคนมีรถ ณ ราชดำเนิน
เตรียมการช่วยเหลือคนป่วย
รู้สึกครั้งนี้ไม่ไปไม่ได้
ออกจากบ้าน (ปทุมธานี) กับน้องชายอีกครั้ง
เฝ้าๆ รอๆ
โชคดีมิเกิดอะไร
จบภาระกิจด้วยข้าวต้มวัดบวรแสนอร่อย
กลับถึงบ้านพี่สาว
ล้มตัวลงนอน
เวลาเดียวกับที่ตื่นเมื่อเช้า
เหอๆๆๆ
จบวันที่หลากหลาย
กับการตามดูหลายหลากจังหวะของหัวใจ
ความรุนแรง ต้องไม่ถูกตอบโต้ด้วยความรุนแรง
ทั้งกาย วาจา ใจเริ่มเช้าวันใหม่
ด้วยกาแฟหอมๆ
กับบราวนี่แมคคาดาเมียนุ่มๆ
วันนี้ต้องเป็นวันที่ดีแน่ๆเลย
